از" امروز" فرار نکنیم !!

از" امروز" فرار نکنیم !!

نمی دانم، شما هم به این نکته توجه داشته ائید که بسیاری از ما می خواهیم" الآن" یعنی زمان حاضر به سرعت برود و به آینده برسیم و  به فردا که رسیدیم، آن هم به سرعت برود و به فردای آن برسیم، مُدام از الآن و امروز فراری هستیم و دل به فردا و فرداها سپرده ائیم

    بی تردید خیلی از ما اینگونه اییم، جای اما و اگر هم ندارد، لکن دلیلش چیست ؟شاید علّت این باشد که الآن و امروز، واقعی ترین عنصر زمان  و  فردا و پس فردا هنوز نیامده و ساخته و پرداخته ی ذهن اند

    و از سوی دیگر مواجهه با واقعیت همیشه برای انسان ترس و دلهره به دنبال دارد، چرا که نمی خواهم" آنچه که هستم" را ببینم و صد البته ترجیح می دهم" آنچه که دوست دارم"  را ببینم !!

   این دو در کنار هم ما را به جواب این سوال  می رساند که چرا انسان همیشه از زمان حاضر گریزان است

    باری مواجهه با" من واقعی" همیشه برای انسان ترس آور بوده است و زمان حاضر آینه ای که من واقعی را پیش روی او می گذارد ، به این جهت مدام می خواهد به فردا و فرداها برسد در حالی که چیزی در فردا نیست، فردا هم همان امروزی است که البته بعد تر می آید !!

    این انسان به" فردا" که رسید باز هم از امروزش وحشت دارد، چرا که از مواجهه با واقعیت خود وحشت دارد و باز هم می خواهد که فردایش، فردا شود !!

    دوستان!! .....ما در" امروز" زندگی می کنیم !! در پس امروز، خبری نیست، آنچه که خواهد آمد ، اکنون در اختیار ما هست، نباید از امروز بگریزیم و مُدام آرزوی آمدن فرداها را داشته باشیم

  فردا ها، به هر اندازه مهم، ریشه در امروز دارند، بیائیم، امروز و الآن را بسازیم، مواجهه با" خود واقعی" ما را به وحشت نیندازد، بلکه دل مشغولی به" خود توهّمی" باعث بدبختی ما است

   مدام در خودتوهمی دل مشغولی داریم و با آرزوهای خود، دل خوش و به چیزهایی که دوست داریم ،وابسته اییم و این ها نیز ما را از شناخت خود واقعی دور ساخته اند

  من که از مواجهه با خود واقعی نمی هراسم که بماند، بلکه بسیار هم از رودرروئی با آن خوشحال می شوم !!

  آهای با توام .....بله با تو!! ....تو، این هستی! ...اینها خطابی است که گاه و بیگاه در مواجهه با خود دارم

   بله دوستان ...شاید رمز موفقیت این باشد که خود واقعی را بشناسیم و به دور از خودکم بینی  دلهره و ترس و یا خودبزرگ بینی و غرور و نخوت به خودشناسی پردازیم و این مهم دست یافتنی نیست جز به اینکه از" امروز" و "الآن" فرار نکنیم

    بیشترین رنج ها نصیب آدم هایی است که در خود توهمی اسیرند، حال یا مبتلا به ترس و دلهره و یا گرفتار غرور و خود بزرگ بینی ...و آنان مدام از امروز می گریزند تا با واقعیت ها مواجه نشوند و همیشه به خیال دست یافتن به آرزوها به فکر فرداها هستند چه زیباگفته پروین اعتصامی ؛

   هم از امروز سخن باید گفت، که خبر داشت، که فردایی هست ؟!!!