زیر پوست شهر !!

زیر پوست شهر !!

     نظام اخلاقی جامعه آنگونه که هست، نه آنطور که دوست داریم باشد، واقعّیت هائی در بطن خود دارد، که گاه به گاه یادآوری آنها به رغم تلخی، امّا لازم و ضروری است

     نگاهی به دور و بر خودمان بکنیم ،یک روز از ابتداء صبح تا انتهاء شب رفتار اطرافیان و خود را به زیر ذرّه بین بگیریم .....چه می بینیم؟؟ .....فضیلت هائی که نداریم، تظاهر به داشتن می کنیم، چیزهائی که اعتقاد نداریم ،طوری رفتار می کنیم که گویا آخر اعتقادیم!! ....بیرون از منزل گونه ای و داخل گونه ای دیگریم، کافی است با اتومبیل قدری رانندگی کنیم تا میزان صبر، تحمل، ازخودگذشتگی و دگر خواهی همدیگر را بفهمیم که چقدر است!

     در بازار به هنگام خرید، اندازه پایبندی به صداقت و راستگوئی هم را به خوبی می فهمیم، اگر قیافه ای نیز به هم زده باشیم تا دیگران ما را صاف و پاک ببینند اما بین آنچه که نشان می دهیم و آنچه که در خلوت هستیم، فاصله از زمین تا ثریّا است

   آن خصلت هایی که داریم، پنهانشان می کنیم و آن ویژگی هائی که نداریم ،تظاهر به داشتن می کنیم ....از این ها گذشته اگر نان خور یک مرکز دولتی باشیم، چیزهای دیگر هم مطرح است،  قربان صدقه رفتن برای کسانی که توی دل، حاضریم سر به تنشان نباشد، و  پوست خریزه زیر پای این و آن انداختن، تا یکی فرو افتد و ما جایش را بگیریم ......البته نه عریان و آشکار بلکه آنچنان با ظرافت و حیله که خودمان هم در درستی این درس شیطانی شک نمی کنیم !!

      همه ی چیزی که به قسمتی از آن اشاره شد، تازه روی صحنه است ..ببینید در زیر این پوست چه خبر ها ست !!...البته بی آنکه بخواهم سیاه نمائی مطلق کنم اما مطمئنم در زیر پوست شهر خبر هائی است که صد البته از پشت شیشه های دودی ماشین های ضد گلوله و از لابه لای کاغذها و آمار و اطلاعات نه چندان واقعی گزارشگران قابل فهم و درک نیست

     نمی دانم گفتن و نوشتن از واقعیت هائی که در بطن جامعه می گذرد چقدر صحیح است و یا حتی چگونه می شود به قلم آورد و یا به زبان راند !!

      متاسفانه به این واقعیت تلخ باید اشاره کرد که نظام اخلاقی جامعه آنگونه که در اندرون می گذرد، فاصله ی زیادی با نقطه مطلوب دارد

      کینه، نفرت، ریا، تظاهر، سالوس، چاپلوسی، دغل کاری و فریفتن این و آن و از همه بدتر دروغگوئی ...این ها همه بیشتر از آنکه به چشم آیند، در نهان و زوایای پنهان جامعه به شکل عمیق و ریشه ای خانه کرده اند .....

    دل خوش نکنیم به آن چیزها که برای خوش آمدنمان گزارش می دهند و دل خوش نباشیم به آن معدود صحنه هائی که یا  طبیعی و البته گاهی هم نمایشی و مصنوعی اطرافمان می بینیم که در آئین های مذهبی بر سر و دست می زنند و داد و فریادشان بلند است

   چشم به روی واقعیت ها بستن به دور از عقل  خرد است، برخی آدم های زیادی خوشبین می گویند:" ...نه ا...انشاءالله گربه است" .....این ها در اشتباهند، اگر نگاهی عمیق به متن جامعه کنند و از تعصّبات و تمایلات برهند، خواهند دید، نظام اخلاقی جامعه ایرانی رو به افول است ...ارزش هائی که باید به داشتنشان می بالیدیم، اکنون کم رنگ و کم رنگتر می شوند

      نا گفته نگذارم تا این گونه حرفها گفته یا نوشته می شود، عده ای آدرس غلط می دهند که "....آهای !...ببینید دختر ها و پسر ها چه ها که نمی کنند ...ببینید که چه می پوشند و چگونه هستند ..."

     البته این ها که معلول و زائیده ی چیزهای دیگرند، سر جای خود، ریشه و اساس جای دیگر است

    فقط از باب نمونه یک مسئله را اشاره می کنم و تفصیل بیشتر در جای خودش ،

      " راستگوئی و صداقت" فضیلتی بنیادین است که وقتی  از آنان که انتظار می رود رعایت کنند، در عمل  زیر پا گذاشته می شود، در آن حال ،طبیعی است که  در سطح عموم نیز اعتقاد به آن سست خواهد شد و این سست اعتقادی خود را به گونه هائی از ناهنجاری آشکار می کند

      هر گاه مقامی که از او راستگوئی انتظار می رود، برای توجیه رفتار غلط خود از تریبون رسمی خلاف می گوید، در این صورت مخاطبان را چه اعتقادی می ماند ؟؟!!!..

خیلی طبیعی است که برخی نیز آن سست اعتقادی را آنگاه در نوع لباس و پوشش خود نشان می دهند !!

   تاثیر رفتار" مردان سیاست" در باورهای دینی مردم قابل انکار نیست، به خصوص آنگاه که مردانی از دنیای سیاست بخواهند از دین و مذهب برای خود خرج کنند در آن صورت است که آنچنان بین خود و مذهب پیوند می زنند که گوئی همه ی دین آنانند و البته که به لازمه آن چه که می کنند نیز  توجّهی  ندارند

  آن چنان از کیسه ی دین و باورهای مذهبی گاه برای توجیه سیاست ها ی خود خرج می کنند که هیچ ثمره ای جز سستی اعتقادات مردم به همراه نداشته است و صد البته پیامد تلخ تر اینکه در پاسخ به آن سیاست های غلط برخی از مردم دین را بر زمین می گذارند و همان می شود که در زیر پوست شهر رخ می دهد

تند گوئی خلوتی و مدیحه سرائی آشکار !!

دیکتاتورها، اینگونه اند !!

دیکتاتورها، اینگونه اند !!

       آدم ها همیشه آمادگی برای دیکتاتور شدن را دارند، این قاعده حتّی شامل کسانی که با رای مردم به قدرت می رسند، نیز می شود و آن زمانی است که برای بالا رقتن از نردبان قدرت خود را نیازمند به رای و خواست مردم ببینند، اما هنگامی که بالا رفتند، دیگر حاضر نباشند که پائین بیایند !!

   برای دست کشیدن از قدرت خود را نه مطیع رای مردم بلکه وابسته به اراده ای بالاتر از نظر مردم بدانند، این دسته از حاکمان، نردبان قدرت را راهی یک سویه می دانند که رای مردم فقط برای بالا رفتن از پلّه های آن چیز خوبی است اما آن هنگام که بر کرسی قدرت نشستند، آنچنان چربی و گرمی قدرت به ذائقه شان خوش می آید که دیگر به هیچ وجه حاضر به ترک آن نیستند و برای اینکه برای خود و دیگران توجیه داشته باشند، همان حرفی را می زنند، که چندی پیش رئیس جمهور زیمباوه" رابرت موگابه" به زبان آورد:

                "خدا مرا منصوب کرده و تنها خدا می تواند مرا عزل کند "!!

        آنان غافل از اینند که اراده مردم تنها مرجعی است که می تواند قدرت ببخشد و یا آن را بستاند و البته خداوند نیز اینگونه خواسته است، آیا این مطلب را خودکامگانی که از کیسه ی خداوند خرج می کنند نمی دانند ؟!!!! یا آنکه می دانند و حتّی بی آنکه به خداوند معتقد باشند ، فقط قصد فریب و خدعه مومنان و توده های دلبسته به خداوند را دارند!!

     باری، در عرصه ی اجتماع و قدرت سیاسی اراده مردم تنها مرجعی است که می تواند قدرت را دست به دست کند و به گردش اندازد و از انباشت و ماندگاری آن و به تبع، فسادش جلوگیری کند

    چاره ای هم غیر از این نیست، چرا که در غیر این صورت چه بسا انسانی دیکتاتور و خودکامه به دور از خواست مردم  و غیر صالح برای حکمرانی، ماندگاری خود بر کرسی قدرت را مستند به آسمان می سازد و این بدترین نوع از استبداد است که حاکمی خود رای و مستبد با سوء استفاده از نام خداوند رفتار هواپرستانه ی خود را توجیه کند و مردمش را نادیده انگارد

خداوند مُرده است !!

خداوند مُرده است !!

....و مرد غمگین و اندوهناک، زانو به بغل در کنجی نشسته و بر زندگی سخت و دشوار خویش غُصه می خورد و  زن که قلب و دلی آکنده از ایمان به خداوند دارد ،چاره ای می کند، بر می خیزد و لباس سراسر سیاه به تن می کند و در برابر شوهر می نشیند

مرد : زن !!...چه شده که لباس سیاه به تن کرده ای ؟!!!

زن : خدا مُرده است و من عزادارم !!

مرد : این چه سخن مزخرفی است که می گوئی ؟!!!خدا که نمی میرد !!

زن : اگر چنین است و خداوند همیشه زنده و ناظر، پس غم و ناراحتی تو از چه روی ؟!!

......و مرد پی به اشتباه خود می برد و لبخند بر لبانش می نشیند

سنگ در برکه !!

سنگ در برکه !!

نمی دانم تا به حال شده است که در کنار برکه ای از آب نشسته باشید که از تماشای آن لذت ببرید؟!! ...برای من که پیش آمده، در جوار برکه ای پر از آب زُلال و صاف، زانو در بغل و کبوتر خیال هم در آسمان ذهن پرواز می کند و هر دم بر بامی می نشیند!!

    در آن حال ناگهان سنگی به دست می گیرم و به داخل برکه پرتاب می کنم ....شُلُپ! ....صدائی می کند و موجی کوچک در برکه و سنگ هم آرام آرام عمق برکه را  طی می کند و به آهستگی در ته آن می نشیند

  و اما چند لحظه ی بعد باز نمی دانم چرا، دست می برم به اطرافم و اینبار نه یک سنگ بلکه کُلوخی نرم می گیرم و به داخل برکه پرت می کنم و اینبار هم ....شُلپ ....صدائی می آید و موجی کوچک به دنبالش ...اما کلوخ به آرامی می رود که عمق آب را طی کند ...آرام آرام که پائین می رود ....آهسته آهسته تمام اجزا آن گسسته و وا می رود و در آخر چیزی از آن نمی ماند که به ته برکه رسد !!!

       دوستان ....حکایت ما آدمها و دنیائی که در آن زندگی می کنیم به مانند همان سنگ و کلوخ و برکه ی آب است

      برکه همان دنیا و عمق آن هم طول عمر ما است، اگر انسانی به مانند آن سنگ مُحکم و قُرص بود از ابتدا تا انتهای عمر وا نمی رود و آنچنان که هست به آخر می رسد و استوار در انتها آن بر زمین خواهد نشست

     اما انسان های شُل، سست، بی اراده، دم دمی مزاج، بادی به هر جهت، بی مبنا و فاقد اصول این دسته از انسان ها به مانند همان کلوخ به هنگام گذر عمر کاسته می شوند و به مرور آنچنان مُضمحل و متلاشی می شوند که دیگر در انتها چیزی از آنان باقی نخواهد ماند !!!

شُر شُر باران و بوی دود !

شُر شُر باران و بوی دود !

   امروز هم مثل همیشه، بار و بنه جمع کرده ام و رو به سوی ریگ چشمه  در حرکتم، هنوز در اول راهم که نم نم باران شروع می شود، مه همه جا را گرفته و هر چه که بالا تر می روم، بیشتر و بیشتر می شود ....

   آرام قدم بر می دارم ..کوه یعنی همین که آرام حرکت کنی !!....مثل اینکه لقمه به دهان کودک می گذاری !!!....به آرامی و آهستگی ....راستش من با هر قدمی که بر می دارم، یک دنیا فکر همراهم هست ......فکر می کنم، پس آنگاه قدم می زنم !!!

      ....الآن از چشمه اول رد شدم و باید بالاتر بروم تا به چشمه دوم برسم ....دور و بر چشمه غُلغُله است، تعداد زیادی ایستاده اند و در صف نوبت آب اند ...آنجا هم نایستادم و همچنان در حرکتم تا به مکان همیشگی ام برسم

      ........بله ...الآن رسیدم ...بر روی یال در گرگان نما ...جای همیشگی ام ...بالاترین نقطه که می شود همه جا را دید، جائی که اگر روز جمعه ای دنبالم بودید، آنجا پیدایم کنید!!! ....باران همچنان می بارد و من هم خسته و عرق کرده، سریع بساط  نان و چای را پهن می کنم ..لباس هایم را عوض می کنم و در زیر درخت بر روی زیلو می نشینم ...

      صدای شُر شُر باران وقتی به برگ درخت ها می خورد و بوی دود و رطوبت زمین، فضای دلنوازی به هم زده است .....کمی استراحت می کنم و راه برگشت را می گیرم ...تمام سر و صورت و بدنم، خیس خیس است، عرق نشسته بر تن و خیسی باران آمیخته به هم، در این هوای نیمه بهاری و تابستانی، البته که سردم نیست اما باید مراقب بود ،که سرما نخورد ....

   آرام آرام پائین می آیم، ناخودآگاه نگاهم به آسمان می افتد ...خدای من! ....چه زیباست !.....یک سو ابرهای پُر پُشت سیاه و خاکستری، تنیده در هم و سوار بر باد و سوئی دیگر کمی دور تر، گوشه ای از آسمان صاف و شفاف و در این هوای نیمه بارانی، در زیر تابش مُلایم خورشید، قطرات باران می بارد و بالاتر از همه ی اینها رنگین کمانی زیبا دو پایش را در دو سوی آسمان گذاشته است

     وه! ....که آسمان چه زیباست! ...در قشنگی هیچ از زمین کم ندارد و من در فکر این همه زیبائی و خالق آن بودم که به پائین کوه رسیدم و در خود حسّی قشنگ و توانی صد چندان یافتم ....

......و امروزم نیز ساعتی اینگونه گذشت